Bu işleme sanatının tarihi, yüzyıllar öncesine dayanır. MÖ 3000 yılı itibarıyla Mezopotamya'da ortaya çıkan telkari sanatına, 15. yüzyıldan beri Türk kültüründe özellikle Güneydoğu Anadolu bölgesinde rastlanır.

Osmanlı döneminde de oldukça sık görülen bir sanattır. Osmanlı zamanında “Vav” harfinin yapımında bu sanatın kullanılması Telkari sanatına Vav işi de denmektedir. 

Ülkemizde Mardin Midyat ilçesi Telkari üretiminde öncü kabul edilir. Ayrıca Ankara’nın Beypazarı ilçesinde de Ahilik yoluyla kazandırılan bu geleneksel el sanatı, bu ilçede zamanla gelişip ilerleme göstermiştir.

Sanat oldukça zordur. Külçe ya da hurda gümüşün potada eritilmesi ile ürünün ortaya çıkması arasında birçok aşama vardır ve oldukça zaman alan ve emek isteyen bir sanattır. Telkarinin yapım tekniğini aşamalarını kısaca açıklamak gerekirse;

- Külçe ya da hurdaya çıkan gümüş parçaları potalarda eritilir ve ince teller şeklinde dökülür, daha sonra silindirden geçirilerek istenilen incelikte teller haline getirilir.
- Tasarlanan motif kağıt üzerine çizilerek, kullanılacak tel parçalarının sayısı ve şekli belirlenir.
- Silindirden geçirilirken sertleşen teller tavlama adı verilen bir işlemle tekrar yumuşatılır ve esneklik kazandırılır.
- Tasarlanan motife uygun olarak teller parçalar halinde kesilir.
- Kesilen tel parçaları motife uygun olacak şekile getirilir
- Ana parçaları birleştirecek ve süsleme yapacak parçacıklar hazırlanır.
- Yüzlerce parçadan oluşan hazırlık malzemeleri, motifi oluşturacak şekilde kaynaklanır.
- Son olarak, işlemler sırasında kararan gümüşe ağartma işlemi ile doğal rengi geri kazandırılır.